Vanochtend gingen we met een lokale bus naar Shirakawago, een traditioneel dorp met huizen en boerderijen die tussen de 100 en 250 jaar oud zijn. Het dorp is sinds 1995 Unesco Werelderfgoed.

Gasshō-zukuri Minkaen is een openluchtmuseum en heeft een aantal goed bewaard gebleven gebouwen waarvan je bij sommige naar binnen kan en naar de zolders kan klimmen om de enorme rieten dakconstructie van dichtbij te bekijken. Die zolders werden historisch gebruikt voor het cuiltiveren van zijderupsen. De gebouwen hebben extreem steile, driehoekige rieten daken die op handen lijken die tegen elkaar worden gedrukt in gebed (gasshō). Dit ontwerp zorgt ervoor dat gebouwen de zware sneeuwval in deze bergregio in de winter kunnen weerstaan.
Helaas voor ons was het deze morgen "shit" weer: alleen maar regen. Ondanks het gebrek aan zon waren de herfstkleuren ook hier prachtig. Tegen de middag gingen we weer terug naar Takayama

Na de lunch bezochten we een sake proeverij bij Funasake Sake Brewery, een lokale sakebrouwerij met een 200-jarige geschiedenis. De sake wordt met bronwater en hoogwaardige sakerijst uit de omgeving volgens traditionele technieken gebrouwen. We kregen daar uitleg over het brouwen van sake (rijstwijn) en proefden 3 verschillende soorten sake. Dit werd door een leuke enthousiaste dame in goed verstaanbaar Engels uitgelegd.

Na afloop gingen we met de reisleider naar de Takayama Floats Exhibition Hall waar diverse praalwagens, vlotten en kostuums worden tentoongesteld zoals die worden gebruikt tijdens het Takayama-festival. Dit festival wordt beschouwd als één van de drie mooiste festivals van Japan. Het wordt twee keer per jaar gehouden, in de lente en de herfst, in het oude centrum van Takayama.
Helaas ging het steeds harder regenen en kwamen we, nadat we nog een beetje gewinkeld hadden, verzopen aan in ons hotel. Gelukkig heeft het hotel naast wasmachines ook een paar drogers voor gasten, dus hebben we alle natte spullen maar even in de droger gedaan.

's Avonds hebben we in restaurant Yakiniku Kaede de beroemde Hida beef uit Takayama gegeten. Dit is vlees van een zwartharig Japans runderras dat gefokt is in de Hida-regio en daar minimaal 14 maanden heeft geleefd. Het fokproces van deze koeien is uniek in vergelijking met andere rassen. 

Ze worden vaak met de hand gevoederd en gemasseerd, ook wel bekend als 'koeien-yoga'. Dit alles zorgt voor een wereldwijde erkenning van uitzonderlijke kwaliteit van de vetmarmering, waardoor ieder stukje ongelooflijk mals en smaakvol is.
Het fokproces is de reden waarom het vlees zo duur is. In Nederland zag ik voor Wagyu vlees prijzen van rond de € 250 per kilo en dan heb je niet eens de échte Japanse.



     2025 © Henri Brinkman       Vorige reisdag             Volgende reisdag